Good judgement comes from experience. Unfortunately experience usually comes from bad judgement...
mpakouros.net - K17 αυστηρά
About ASPslash, About mpakouros, Admin, Archives, Glossary, Home, Polls, Submit Article
Καλό κουράγιο στο 2012, Οσοι προλάβουν να φύγουν πριν βγούμε από το ευρω
Παρέα μαζί σου...
97 μπακούρια on-line
Φρέσκα μπακουρονέα στο email σου!
Το όνομα σου:

Το e-mail σου:


Password(από την εικόνα παρακάτω):

The CAPTCHA image

Πες μας την γνώμη σου..
Για την χρεωκοπία της ελλάδας ευθύνετε
όλοι οι άλλοι εκτός ελλάδας (ξένα συμφέροντα και άλλες τέτοιες παπαριές)
Τα ελληνικά μεγαλοσυμφέροντα
Όλοι οι έλληνες, σαπίλα από τον πιο πλούσιο εως τον πιο φτωχό
Οι πάντες εκτός απο μένα
Πια χρωοκοπία; Μια χάρα τα παμε (με λένε Γιωργο)

675 Ψήφοι ( κανένα Σχόλιο )
Ακόμη τα προλαβαίνεις...
Wednesday
- θεικό (1)
Tuesday
- Είδη κουράδων...& όχι μόνο!!! (4)
- Πώς την πατάνε οι γυναίκες (5)
- Ο βασιλιάς πέθανε. RIP Michael Jackson (2)
Monday
- Απίστευτες πινακίδες από την Κίνα (0)
Wednesday
- 300 - Ελληνική έκδοση (0)
Sunday
- Ενδιαφέρον (0)
- Όταν ο κολητός παντρεύεται (8)
Tuesday
- Όταν σπάει το προφυλακτικό (10)
Friday
- Αφιερωμένο σε όσους... (7)
Περισσότερα...
Σχετικά με εμάς...
Mission Statements
1η έκδοση (Ιούλιος 2000)
Γιατί φτιάξαμε το μπάκουρος.
2η έκδοση (Ιούνιος 2001)
Γιατί συνεχίζουμε...
Το προσωπικό
Η λίστα με τους αρθρογράφους μας
Βιογραφικά
Όσοι κατέθεσαν βιογραφικό είναι εδώ.
Μόνο για αρθρογράφους και σχολιαστές...
Username: Password:
Σαν σήμερα στον κόσμο...

- 1928 Mickey Mouse makes his screen debut in "Steamboat Willie"
Google
 
Γιατί οι μουσουλμάνοι τις κλείνουν σπίτια τους....

Καταχωρήθηκε από τον/την : Lipotaktis , Friday 1 December 2006, Κατηγορία: Games

Ένας οδηγός σε μορφή ιστορίας για τον μη υποψιασμένο εργαζόμενο σε χώρο με θηλυκές υπάρξεις... Ένα θέμα που εδώ και καιρό ήθελα να το ακουμπήσω αλλά κάτι η αποχή μου από τα δρώμενα του χώρου, κάτι η έλλειψη χρόνου (το space/time continuum τα φταίει όλα) με έκαναν να το αναβάλω. Ώσπου τους τελευταίους 3 μήνες μου δόθηκε η ευκαιρία να βιώσω το πρόβλημα για άλλη μια φορά(;) και συνεπώς ανανεώθηκε η επιθυμία μου να το διαπραγματευτώ μαζί σας.... Category : Games
Games
Περισσότερα από Lipotaktis
Στείλε το άρθρο σε ένα φίλο

Εκτύπωση...

Add to del.icio.us
Η πρώτη μου εμπειρία, όχι αυτή που νομίζεις και χασκογελάς.. για άλλη μιλάω, (συν)εργασίας με το αντίθετο φίλο χρονολογείται πριν το 2000 σε ένα “στενό” και στα “όρθια” COSTA CAFÉ ενός εμπορικού κέντρου. Η manager, ή κατά το ελληνικότερο “καταφερτζού”, μία τύπισσα γύρω στα 35 με ομιχλώδη οικογενειακή κατάσταση προΐστατο του εν λόγω καφενέ μαζί με δύο ακόμα θηλυκές υπάρξεις, ένα μπάζο 800 κιλών και μια σταφιδιασμένη μπαμπόγρια που είχε boyfriend όπως έλεγε! Ναι καλά μαντέψατε, τρεις καταφερτζήδες και ένας υπάλληλος άρρεν, ο υποφαινόμενος, σε ένα στενό και στα όρθια COSTA CAFÉ! Οι πρώτοι δύο μήνες, οι μήνες του μέλιτος όπως λέγονται, περάσανε σαν νεράκι. Τα μόνα ενδιαφέρονται συμβάντα αυτής της πρώτης περιόδου ήταν κάτι “τυχαία” αγγίγματα στην πλάτη, τα οποία δικαιολογούνταν από την στενότητα του χώρου, καθώς και μερικά κομπλιμέντα περί της σωματικής μου ρώμης καθώς σήκωνα τα τσουβάλια του καφέ. Αυτά σε συνδυασμό με τις πολιτικώς ορθώς κουβέντες την ώρα του καφέ/τσαγιού, ολοκλήρωναν της όποιες εκτός-εργασίας διαπροσωπικές μας σχέσεις.
Το κλίμα άρχισε να αλλάζει αργά αλλά σταθερά από το σημείο εκείνο και μετά που η γιαγιά υπο-καταφερτζού μετά από μία “night staff out” αποφάσισε να μου διηγηθεί πως “μάμησε μια νύχτα” το νυν boyfriend. Μετά από πολλές προσπάθειες συγκάλυψης της αναγούλας και αφού μετά βίας απέφυγα την επίσκεψη στην τουαλέτα, προσποιήθηκα το ενδιαφέρων μου για την κουβέντα και κατόπιν έκανα πως το ξέχασα διακριτικά. Τις επόμενες μέρες και καθώς είχαμε αρχίσει να παραγνωριζόμαστε, κοτζάμ περιγραφή είχα ακούσει, έκανε και την εμφάνισή της από τον καφενέ η νυν σύζυγός μου, τότε απλά girlfriend, για να δει από κοντά την γιαγιά, το μπάζο και την καταφερτζού και να γνωρίσει εν γένη το περιβάλλον εργασίας μου. Τώρα πια γνωρίζω ότι εκείνο ήταν το σημείο 0. Το σημείο χωρίς επιστροφή που λένε. Οι κατά τ’άλλα γλυκύτατες αλλά στα αζήτητα αφεντικίνες μου μεταμορφώθηκαν από αρνάκια σε Λάμιες, μέγαιρες, σαδίστριες σε οίκο ανοχής “ειδικών προτιμήσεων”. Δεν πέρναγε μέρα που να μην με φώναζαν στο υπόγειο για κουβέντες “ένας προς ένα” όπου μου εξέθεταν την δυσαρέσκειά τους για την κακιά μου επίδοση στο πλύσιμο ποτηριών, στο τρίψιμο τραπεζιών και στο σκούπισμα πατώματος. Ακόμα και όταν δεν με φώναζαν, το οτιδήποτε έκανα προκαλούσε εάν ηχυτικό fx δισαρέσκειας από την πλευρά τους. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν όταν κάλεσαν σε ιδιωτική συνάντηση την my girlfriend για να την ρωτήσουν τι βρίσκει σε ένα χαμένο κορμί σαν και μένα!

Ο περιληπτικός ή επιγραμματικός τρόπος που παραθέτω αυτά τα πρώτα γεγονότα της ζωής μου ως εργαζόμενος, συμβολίζουν ουσιαστικά των ρηχό και και χωρίς περιεχόμενο τρόπο αντίδρασης που επέλεξα τότε. Απλά την έκανα από τον καφενέ με ελαφρά πηδηματάκια, μάλλον πεπεισμένος ότι το μέλλον μου δεν είναι το σφουγγάρισμα και ότι οι ικανότητές μου στο πλύσιμο τον πιάτων ήταν λίαν περιορισμένες Το μόνο πράγμα που με έβαλε σε ελάχιστες, ομολογώ, σκέψεις, ήταν η επίσκεψη του τοπικού “γαμάουα” της αλυσίδας COSTA στον υποκατάστημα μερικές μέρες πριν φύγω. Ο αν λόγω κυρίως, Ιταλός στην καταγωγή και στους τρόπους, αγνοώντας ότι είχα σκοπό να παραδώσω την παραίτησή μου στην καταφερτζού, και βλέποντας με ως το μοναδικό σερνικό στο μέρος εκείνο, κατά την διάρκεια μίας κουβέντας που είχαμε μου πετάει το εξής απίστευτο. “Νεαρέ, αν δεν τις μαμήσεις και τις τρεις εδώ μέσα... δεν σε βλέπω να στεριώνεις”. Όπως είπα η άποψή του με έβαλε σε ελάχιστες σκέψεις για να μην πω ότι τις απέρριψα ως “επιδεκτικές κινήσεις ενός φαφλατά καταφερτζή” (κοινότατη συμπεριφορά όλων των μελών αυτής της ομοταξίας μαλακίων).

Η επόμενη δουλειά που βρήκα ήταν σε γνωστό τούρκικο εστιατόριο του Aberdeen. Φαίνεται ότι ήμουν πολύ επίμονος αφού τόσο πολύ ήθελα να μάθω να πλένω πιάτα παρά τα όσο είχα ακούσει στην προηγουμένη δουλειά από τα έμπειρα στόματα των κυριών. Το κλίμα εκεί ήταν εντελώς διαφορετικό. Δεν γνωρίζω αν ο Τούρκος διάλεγε τους καταφερτζήδες του διαφορετικά ή το ανατολίτικο κλίμα με βοηθούσε πάντως και σφουγγάριζα καλά, και τις παραγγελίες δεν έχανα, και τα πιάτα έλαμπαν. Η εκεί καταφερτζού, μια ευπαρουσίαστη Δανή γύρω στα 35 με σταθερό και γνωστό boyfriend ήταν η χαρά του εργαζόμενου. Για να πω την αλήθεια δεν μπορώ να θυμηθώ κανένα αρνητικό συμβάν από τα έργα και τις ημέρες μου εκεί. Πρέπει να έμεινα περίπου 1 χρόνο στον εν λόγω μαγαζί και δεν σας κρύβω ότι ακόμα και τώρα, 10 χρόνια μετά, αν ο Τούρκος ή η Δανή καταφερτζού μου ζητήσουν να πάω να βοηθήσω ένα Σαββατοκύριακο, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να το κάνω.

Κάπου εκεί τελείωσε η ενασχόλησή μου με το catering και άρχισα να ασχολούμαι με το software. Για να το πω καλύτερα, τελείωσε η φοιτητική ζωή. Στις πρώτες ψιλοδουλειές που έκανα, και ήταν πολλές ομολογώ, άρχισε να σχηματίζετε μία επαναλαμβανόμενη μορφή ενός φαινομένου. Το φαινόμενο αυτό σε γενικές γραμμές ήταν ως εξής: Υπάλληλος γυναίκα ανεξαρτήτου θέσεως δυναμική και ανερχόμενη, με θολό συναισθηματικό κόσμο, αναζητά αδερφή ψυχή από τον χώρο της εργασίας της για συνομιλία και ανταλλαγή απόψεων πάνω στο ερώτημα “τι είναι η ζωή”, “γιατί δουλεύουμε τόσο πολύ”, ή “μήπως τα παιδιά είναι η ευτυχία”. Ο κοινός παρανομαστής ήταν πάντα το θολό συναισθηματικό τους υπόβαθρο ενώ οι ηλικίες ξεκινούσαν από 22 και φθάνανε μέχρι 45+. Μέχρι εδώ θα μου πείτε όλα καλά. Δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό σε μία γυναίκα να ψάχνει. Φυσικά και συμφωνώ. Το όλο θέμα μόνο είχε/έχει δύο παρενέργειες οι οποίες χρίζουν προσοχής. Η πρώτη έχει να κάνει με αυτό που λέγετε απόρριψη Τι γίνονταν αν ο εκλεκτός δεν ενδιαφέρονταν να εμπλακεί σε τέτοιες κουβέντες ή ακόμα καλύτερα, να εμβαθύνει μετά τις πρώτες διερευνητικές; Ακόμα χειρότερα/καλύτερα αν οι εν λόγο κυρίες ήταν πάνω από μία στον ίδιο εταιρικό χώρο, ποιος ήταν ο χαμένος και ποιος ο κερδισμένος στην κούρσα για το κελεπούρι που ακολουθούσε; Η δεύτερη παρενέργεια έχει να κάνει με την περίπτωση της ευτυχούς κατάληξης της κούρσας. Πως η νέα σχέση, ευοδώνετε στον χώρο εργασίας και ποια η αντίδραση των χαμένων της κούρσας; Το πως βίωσα τις παρενέργειες αυτές, τις περιγράφω στις ακόλουθες γραμμές όπως τις έζησα μέσα από τρεις διαφορετικούς χώρους εργασίας τα τελευταία 7 χρόνια.

Η νέα υπάλληλος
Στο συνεργείο/εισαγωγές/εξαγωγές ανταλλακτικών που ξεκίνησα την καριέρα μου ως φέρελπις μηχανικός μηχανογράφησης, για να χρησιμοποιούμε σωστά ελληνικά, καταφερτζού ήταν μία πληθωρική και με πλούσια τα ελέη του Θεού, 22 χρονών κοπέλα με σταθερό και γνωστό δεσμό. Με λίγα λόγια είχε γκόμενο. Η σχέση μου μαζί της απόλυτα επαγγελματική, ουδέποτε ξέφυγε από τα όρια του αλληλοσεβασμού και πάντοτε υπήρχε μια ευγένεια και μια ηρεμία στον τρόπο που αλληλοεπιδρούσαμε. Ποτέ δεν θυμάμαι ακόμα και σε στιγμές έντασης να είχα υψώσει την φωνή μου ή αυτή να είχε κάνει κάτι τέτοιο. Η ηρεμία της δουλειάς έσπαγε όποτε ο ιδιοκτήτης προσλάμβανε μία έτερη νεαρά να βοηθήσει σε καιρούς φόρτου εργασίας Καμιά δεν στέριωσε! Όλες όσες έρχονταν, πρώτη τους δουλειά συνήθως, ξεκίναγαν δυναμικά και με διάθεση να τα μάθουν όλα. Το σημείο αναφοράς ήμουν εγώ που αναλάμβανα να τους εξηγήσω όλα τα κουμπάκια στο μηχανογραφημένο σύστημα λογιστηρίου/αποθήκης. Κάπου εκεί μεταξύ monitor και καφέ, ενθαρρυντικών σχολίων “μην ανησυχείς θα τα καταφέρεις” και “well done” έπεφτε η πρώτη ερώτηση σε σχέση με την άποψή μου περί ζωής αθλητισμού, σεξ και βίας στην τρίτη ηλικία Θα ήταν ευχάριστο να τελείωναν όλα εκεί και με την επισήμανσή μου ότι “περνάω πολύ καλά με την δικιά μου σχέση”. Δυστυχώς όμως, αυτό ήταν το ατόπημα μου. Η φερέλπιδες νεαρές, μεταμορφώνονταν σε σκύλες την αμέσως επόμενη μέρα. Η διάθεσή τους για καυγά και φασαρία ανέβαινε κατακόρυφα. Από υπάκουες μαθήτριες μηχανογραφημένου λογιστηρίου μεταμορφώνονταν σε παντογνώστες ειδήμονες που όχι μόνο είχαν άποψη αλλά και προσπαθούσαν να την επιβάλλουν. Αν μάλιστα συνέβαινε και το κακό και η σύζυγος πέρναγε από το μαγαζί, αυτές τράβαγαν γραμμή στην καταφερτζού για να παραπονεθούν για το πόσο αρσενικό γουρούνι ήμουν. Μετά απλά έπαιρναν την άγουσα για το σπίτι τους μια και το μαγαζί εμείς το είχαμε χτίσει αλλά αυτές δεν το είχαν καταλάβει.

Η μαμά η κόρη και η ουρανοκατέβατη
Το επόμενο βήμα της πολυτάραχης ζωής μου ήταν εταιρεία λογισμικού για γεωγραφικές εφαρμογές. Εκεί ήταν η χαρά Θεού. Μία γραμματέας σιτεμένη που ήθελε να την λέμε office manager και όλοι οι υπόλοιποι άντρες. Για 4 χρόνια το ευλογημένο εκείνο μέρος παρήγαγε λογισμικό για το βρετανικό ναυαρχείο και άρθρα για το Μπακουρος.net! Ώσπου αρχίσανε να γίνονται πολλές. Αρχικά ο αφέντης βρήκε μια 26 χρονών ΘΟΛΟΎ συναισθηματικού υπόβαθρου, μάλλον άγαμη(τη) δηλαδή, μέσα στο αεροπλάνο που την έκανε marketing manager. Μετά η office manager αποφάσισε να φέρει την 20χρονη κόρη της να την κάνει assistant office manager. Πλέον είχε σχηματιστεί η κρίσιμη μάζα οιστρογόνων στην εταιρεία. Το λάθος μου ήταν ότι θέλησα να οργανώσω πασχαλινό εταιρικό BBQ. Και ενώ όλοι είχαμε συμφωνήσει όπως και τα προηγούμενα χρόνια στην κατανομή των εργασιών, οι κυρίες κατέβηκαν, έφαγαν ως άλλες δουλτσινέες, και κατόπιν μας έβρισαν που δεν πλύναμε και τα πιάτα αμέσως! Η παράνοια ήταν τέτοια που το παράπονο έφτασε στον εφέντη ως απόδειξη της ανατολίτικης και φαλλοκρατικής μας διαγωγής. Και επειδή φυσικά αντέδρασα, από εκείνη την ημέρα και μετά, τα fax δεν φεύγανε, η αλληλογραφία δεν διεκπεραιώνονταν, μέχρι και νέο τμήμα ελέγχου SIT/UAT λογισμικού δημιουργήθηκε και στελεχώθηκε... ναι καλά μαντέψατε... από την μαμά, την κόρη και την ουρανοκατέβατη! Περιέργως το τμήμα αυτό ελέγχου, έκοβε ότι κωδικά είχε υπογραφή δικιά μου. Ευτυχώς ή και προς επιβεβαίωση της θεωρίας μου, από την ημέρα που η ουρανοκατέβατη μαμησε έναν πελάτη μας και η κόρη πήγε στο πανεπιστήμιο ξανά, όλο διορθώθηκαν ως δια μαγείας και ξαναβρήκαμε τους ρυθμούς μας!

Επενδύσεις στην κρεβατοκάμαρα της καταφερτζού
Στο σημείο αυτό κάπου είχα αρχίσει να την μυρίζομαι την δουλειά. Η υπερσυγκέντρωση οιστρογόνων προκαλούσε πανικούς, πιεστικά deadlines, αναδιοργανώσεις τμημάτων, υπαρξιακές συζητήσεις για παιδιά και οικογένειες και πεδία εμπέδωσης φεμινιστικών θεωριών Όλα εξαφανίζονταν ως εκ θαύματος αν η μελισσούλα επισκέπτονταν τους στήμονες και τον ύπερο. Μόλις χάναμε την μελισσούλα και κανείς δεν αναλάμβανε να παίξει τον ρόλο της, αρχίζαμε από την αρχή. Τα καλύτερα όμως δεν τα είχα δει ακόμα τουλάχιστον μέχρι την ημέρα που αναγωρεύτηκα εργαζόμενος σε γνωστή επενδυτική τράπεζα του city. Τρόμος και φόβος με κατέλαβε μόλις μου σύστησαν την ομάδα μου. Αποτελούνταν από 3 άντρες, 10 γυναίκες και 20 Ινδοπακιστανούς. Από τους 3 άντρες, ο ένας ήταν ο Βενιαμίν της παρέας με υπόνοιες πισογλεντισμού, ο έτερος ήταν ο cool guru προγραμματισταράς σε μακρά σχέση με Σουηδέζα θεά και ο τρίτος ήταν ο υποφαινόμενος, έγγαμος και αδιάφορος. Απέναντί μας είχαμε 8 λυσσάρες, όλες μπάζα και όλες ανύπαντρες με θολό συναισθηματικό κόσμο (σίγουρα αγάμητος) και 2 προσφάτως παντρεμένες και..... διαζευγμένες στο καπάκι! Η ομάδα ουσιαστικά στηρίζονταν πάνω στην μία εκ των διαζευγμένων. Ένα έκτρωμα 1.50 με αυτιά σαν του Πασπαλιε και δόντια που είχαν βραχεί ουκ ολίγες φορές από πρωτεϊνούχα σωματικά υγρά. Τετραπέρατη στην δουλειά της με μία απίστευτη ικανότητα να συγκεντρώνετε στο αντικείμενό της... όποιο και αν ήταν αυτό! Τους πρώτους 8 με 9 μήνες η ζωή κυλούσε ήρεμα στην μικρή μας γωνία καθώς η επιβλητική φυσιογνωμία του καταφερτζή της ομάδας δεν άφηνε πολλά περιθώρια για κόλπα και νάζια. Ήταν η περίοδος που απλά έβλεπα και μάθαινα. Έβλεπα 10 λυσσασμένες να περιτριγυρίζουν των guru και να τσακώνονται πια έχει προτεραιότητα. Η δουλειά είχε πάει περίπατο και όλη η ζωή εξελίσσονταν γύρω από το cubical του εν λόγο ατόμου. Ευτυχώς εμάς, τον πισογλέντη και μένα, δεν μας είχε πάρει η μπάλα... φευ όμως. Ο Μάρτιος ήρθε και ο καταφερτζής της ομάδας την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια αηδιασμένος(;) από την κατάσταση. Και ενώ όλοι περιμέναμε το διαζευγμένο έκτρωμα να αναλάβει καταφερτζής... τσουπ μας φέρανε αλεξιπτωτιστή. Ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε. Το διαζευγμένο έκτρωμα καταφέρνει με μία κίνηση ματ σε ένα βράδυ να μαμήσει τον guru (αχ αυτά τα έμπειρα δόντια) να διώξει την Σουηδέζα θεά από το σπίτι της και να, καλά μαντέψατε,... να με ξεμοναχιάσει ένα απόγευμα στις όχθες ποταμού για να με ρωτήσει αν.... “αξίζει να ζει κανείς και να δουλεύει τόσο όσο εκείνη”. Στην επόμενη ερώτηση / δήλωση που αφορούσε την πιθανότητα αποχώρησης από την εταιρεία για να βρει την ευτυχία έκανα το μοιραίο λάθος και της είπα ότι εγώ ήμουν ευτυχισμένος με την γυναίκα μου και ας δουλεύω 12 ώρες την ημέρα. Από το σημείο εκείνο τελείωσε και η καριέρα μου στο city.
Τα 9 μπάζα σκυλιασμένα που χάσανε την πιθανότητα να δουν χαρά κάτω απ’τα σκέλια τους αρχίσανε υστερικά το ένα μετά το άλλο να πλησιάζουν εμένα και τον πισογλέντι με παράπονα για το διαζευγμένο έκτρωμα και την κρεβατοκάμαρα που έχει μετατρέψει το γραφείο, το διαζευγμένο έκτρωμα πατώντας μόνο στον ένα εκ τους δύο seniors, αφού ο έτερος δεν φάνηκε να μασάει δίπλα από το ποτάμι, και φοβούμενη ότι τα 9 μπάζα θα την φάνε, αποφασίζει να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητες τον δοντιών της και να γίνει βεζίρης στην θέση του βεζίρη με το έτσι θέλω. Πείθει λοιπόν τον αλεξιπτωτιστή καταφερτζή να χωρίσει την ομάδα στα 2 και να αναθέσει την διοίκηση της μίας σε αυτή! Έτσι, 9 μπάζα, ένας πισογκλέντης ο γκόμενος και ο υποφαινόμενος γίνονται υφιστάμενοι του εκτρώματος ενώ ο αλεξιπτωτιστής παίρνει το Ινδοπακιστανικό λόμπι! Κάπου εδώ τελειώνει η ιστορία μου. Τα 9 μπάζα κλάνουν μέντες αφού ξαφνικά βρέθηκαν και αγάμητες και υφιστάμενες, φοβισμένες δε για όλα αυτά που ξεράσανε σε μένα για τα δόντια του εκτρώματος συναγωνίζονται στο πια θα με θάψει περισσότερο (έτσι για να έχουμε από κοντά την προϊστάμενη). Ο πισογλέντης τι είχε τι έχασε ούτως ή άλλος ήταν junior και τέλος... ναι καλά μαντέψατε εγώ στην απέξω γιατί πλέον ήξερα πάρα πολλά για να ζήσω!

Αντί επιλόγου
Πριν από μερικές ώρες έχοντας εξασφαλίσει νέα δουλειά παρέδωσα την παραίτησή μου στην επενδυτική κρεβατοκάμαρα που δούλευα τους τελευταίους 17 μήνες. Στην επιλογή νέας εργασίας αυτή την φορά δεν έπαιξε ρόλο το πόσα λεφτά αλλά το τι γυναίκες δουλεύουνε εκεί Όπου υπήρχε ανύπαντρη χωρίς παιδιά, ανύπαντρη με παιδιά σαφρακιασμένη με φαγωμένα δόντια, μπάζο, σιτεμένη που περιμένει να πεθάνει ο άντρας της, χείρα ή ορφανή απλά δεν είχαν την τιμή να διαβάσουν ούτε το βιογραφικό μου. Επίσης αποκλείστηκαν οι δουλειές όπου νέοι και νέες ετών 25+ μαζεύονται για να γνωρίσουν αλλήλους στα πρώτα στάδια της ζωής τους. Είναι απίστευτο και όμως αληθινό πως υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να δουλέψουν και δεν τους απασχολεί το κάθε ψυχοπρόβλημα του κάθε φτυσμένου μπάζου Πόσο μάλιστα όταν μετά θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τα σύνδρομα απόρριψης και τις μηχανορραφίες Το κακό είναι πως η στατιστική πιθανότητα να βρεις τέτοιο χώρο εργασίας είναι σχετικά μικρή αφού κάθε αξιοπρεπείς γυναίκα με σταθερή σχέση αργά η γρήγορα παρατάει τις χαριτωμένες αηδίες περί καριέρας και αφιερώνετε στο παιδί της (εξ επιλογής και ουχί εξ επιβολής) αδιαφορώντας παγερά για το πότε και αν έκανες check in το αρχείο x ή να το έκανες check out πριν πατηθεί το πορτοκαλί κουμπακι που γράφει approve και που κάποια άλλη αγάμητη ανήγαγε σε ύψιστο σκοπό της ανθρωπότητας για να δώσει νόημα στην άδεια της ζωή.
`




Ρε φίλε ... replied Sniper

Friday 1 December 2006 (11:23:45 PM)


καμμιά λαχαναγορά δεν υπήρχε εκεί που ήσουν να πας να κουβαλάς καφάσια για το μεροκάματο; Έστω γιαπί να κουβαλάς σίδερα, τούβλα ή ασβέστη.


Γιατί έκανες τέτοιο κακό στον εαυτό σου, να τρώς στη μάπα αυτά τα σκουπίδια;


Υ.Γ. Ομολογώ ότι το κείμενο δεν το διάβασα μέχρι τέλους. Μου ήρθε αναγούλα και σταμάτησα στη μέση. Δεν έπρεπε να το κάνεις αυτό στον εαυτό σου και τη ζωή σου, όση ανάγκη κι αν είχες τα φράγκα.Τέλος καλό, όλα καλά θα μου πεις, αφού όλα είναι παρελθόν.

Reply to this comment
    YPOYRGE MOY replied S@V On Sunday 10 December 2006 At 7:22:48 PM

Τι να πει κανεις replied king

Tuesday 5 December 2006 (2:21:54 PM)


Πρεπει να εισαι η πολυ γκαντεμης η παθολογικος ψευτης. Δεν εξηγειται αλλιως πως οποια δουλεια και να εκανες οι γυναικες εργαζομενες ηταν ολες μπαζα και λυσασμενες για αντρα. Κι εσυ τις απερριπτες ολες εστω κι αν ειχες γκομενα (ασημαντη λεπτομερεια). Ουδεν σχολιον.

Reply to this comment

N/A replied kAtArAS

Wednesday 6 December 2006 (2:40:34 PM)


Γι' αυτό, αναζητούντα απελπισμένως εργασίαν αρσενικά, προσέξατε! Εκεί έξω ένα σωρό λυσσασμένα και έτοιμα για όλα γύναια αναμένουν την άφιξή σας πώς και πώς προκειμένου να επιδοθούν (μαζί σας) σε όργια!
Ε, ρε βρεγμένη σανίδα...


Reply to this comment

N/A replied Anonymous

Thursday 7 December 2006 (12:22:53 PM)


οι γυναίκες στην δουλειά είναι τεμπέλες και φίδια κολοβά

Reply to this comment

N/A replied Anonymous

Thursday 7 December 2006 (12:28:58 PM)


Apo prwsopikes empeirieis poy brethika se xoroys ergasias me anoterotita thilikwn, tha elega pws oi ginaikes sinadelfoi oyte dinan simasia stoys andres sinadelfoys toys Protimoysan panta na psaxnoyn alloy, na psaxnoyn kales kabantzes me gemata portofolia kai tipota allo!
Episis panta mas eixan na toys koybalame pragmata moy, etixe akoma na koybalame xarti a4 i kai fakeloys, epeidi itan poli barioi na toys koybalisoyn gia to adinamo swma toys!!!
Genika toys sinadelfoys andres toys blepoyn san petamenes regges kai arnoyntai na ksepesoyn sto epipedo na sinapsoyn sxesi me ena misthoto ipallilako, tin ora poy mporoyn na katabroxthizoyn portofoles kai exodoys.
Bebaia exaireitai i periptosi -kai simfono me ton siggrafea- oti eixan toys andres sinadelfoys gia na toys ta prizoyn kathimerina gia ton prwin toys, na toy fortonoyn ta komplex toys, na zitoyn epibebaiwsi gia tis anasfaleies toys(eidika kalokairi me diaites)


Reply to this comment

Ax re paidia... replied Lipotatkis

Friday 8 December 2006 (10:45:03 AM)


Den to piasate akoma den to piasate... Arxizo kai anisixo mipos skouriasa... Ande na sas erethiso ligo thn skepsh:

To thema den einai an kapoia kathete h oxi kai an tha tis thn pesoume h oxi ston xoro ergaseias. Oute an mas goustaroun oi gynaikes oute an eimaste oraioi. Akoma perissotero den exeis na kanei me to an eisai ipallilakos kai tis kratas tis A4. To thema einai pos oloes oi safrakiasmenes agamites metathetoun h kalitera metatrepoun thn douleia tous kai tis deinoun ton rolo tou agenitou tous pediou h ths adieas tous zohs.
Tote ola ta kathimerina asimadna ta kanoun simadika, isterizoun me ton idio tropo pou tha isterizan an sikone pireto to 2xrono, adagonidonndai me nixa kai me dodia oti kouniete kai oti perpataei me apotero skopo na fonaxoun bosta ston kathrfth:

'Mhn me koitate emena etsi, borei na mhn eimai oute gia ftisimo borei na me exei faei h manaxia kai h agamia alla sas trexo olous edo mesa.'

Mesa ston paralogismo tous, xrhsimopoioun thn dynamh pou exoun me to na kanoun to manadiko pragma pou exoun mathei na kanoun (na doulevoun mexri tis 11.00pm - mia kai den exoun allh zoh) os adagonisitko oplo apenadi ston opoiodhpote exei zoh. To misos kai h kakia tous na apodeixoun oti h monaxia tous den ftaei alla oloi oi alloi einai tebelides vaftizete kariera. Kai os tetoia distixos aresei ston kathe didovosko pou 5 tetoies agamhtes na exei tou vgazoun thn paragogh. To thema omos einai oti tetoies liseis einai short term. Kamia teotia den adexei gia panda kai kapoia stigmh h isteria tous xexilizei kanodnas spasmodikes kinhseis kinigondas liseis anaghs (na vroume kapoion na mas phdaei mesa sto grafeio gia na eimaste kai konda sthn paragogh) h saltarondas me psixofarmaka h telos fouskoun tn kilia me ton proto pou vriskoun efkairo kai tote oi karieres pane kai ginodai eftixismenes mamades :))

Poso pio aplo na to kano re paidia?

Reply to this comment
    ωραια replied just simple On Friday 8 December 2006 At 1:15:06 PM
      Mono pou... replied Lipotatkis On Friday 8 December 2006 At 1:35:14 PM
        δηλαδή replied just simple On Friday 8 December 2006 At 1:55:43 PM
          Istorika... replied Lipotatkis On Monday 11 December 2006 At 8:46:48 AM

N/A replied Anonymous

Saturday 9 December 2006 (4:30:37 PM)


just simple stop reading Cosmopolitan
get a life!

Reply to this comment
    OK replied just simple On Monday 11 December 2006 At 10:46:07 AM
      N/A replied simple mind On Tuesday 12 December 2006 At 6:50:29 AM
        N/A replied just simple On Tuesday 12 December 2006 At 9:34:00 AM

upourge mou replied S@V

Monday 11 December 2006 (12:46:42 AM)


Φίλε Λιποτάκτη,
Ολα τελίκα ξαναγυρνούν σε εμάς…
Βασικά έκανα πολύ χαρά που σε ξαναδιάβασα μετά από αρκετό καιρό.

Βρίσκομαι ακόμα στα Μεδιόλανα και διαβάζω πυρετωδώς για το πτυχίο ενώ Σαββατοκύριακο δουλεύω σε μια τράπεζα αίματος (έλληνες και 12 ιταλίδες )
Ό,τι έγραψες παραπάνω το έχω βιώσει και το βιώνω κάθε Σαββατοκύριακο, που απαντώ στην κλάσικη ερώτηση ..αν είμαι ακόμα με την ίδια κοπέλα /που έχω σταθερή και υγιής σχέση εδώ και 4 χρόνια. Δυστυχώς δίνω 8 μαθήματα σε 2 μήνες και δεν προλαβαίνω να το αναλύσω για την ώρα.

Στη δουλεία καταφέρνω να επιβιώνω κάνοντας πως δεν καταλαβαίνω τα πεσίματα από τις 40αρες με θολό αισθηματικό κόσμο (3 γεροντοκόρες, 3 χωρισμένες, 2 παρθένες τόφαλους, μια παντρεμένη που ξενοκοιτάει, μια βαριά άρρωστη και δύο διαταραγμένες)

Επίσης τους κάνω όλα τα χατίρια πέρα των σεξουαλικών και επιβάλλομαι δια της υποταγής μου .Στα δύσκολα επικαλούμαι την ορθοδοξία και τις παραδόσεις μας ….εδώ γελάμε. Από την αλλή προσπαθώ να τις αποφύγω όσο μπορώ κάνοντας εξωτερικές αιμοληψίες.

Γενικά δέχομαι πως οι γυναίκες είναι άξιες , έξυπνές κτλ κτλ
Οταν όμως ένας εργασιακός χώρος διοικείται από γυναίκες …
1. επιβεβαιώνεται τρομακτικά το ανεξάλειπτο γυναίκειο αμάρτημα η ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ
2. Η υστερία γίνεται κομμάτι της καθημερινότητας
3. Οι υφιστάμενοι θεωρούνται κάτι σας δονητές που πρέπει να εκτονώσουν τις πιο πάνω υστερίες
4. Επιβεβαιώνεται το προ 4 ετιας απόφθεγμα αυτής της ιστοσελίδας.
…..ΟΙ ΣΤΡΑΒΟΓΑΜΜΗΜΕΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ….

Λύσεις
1. Τροφοδοτούμε την ματαιοδοξία τους με καθημερινά θετικά σχόλια,( έτσι και αλλιώς η περίπτωση είναι ανίατη και δεν μπορούμε να την θεραπεύουμε)
2. Συνηθίζουμε να εργαζόμαστε στον πανικό χωρίς ιδιαίτερες αλληλεπιδράσεις, γνωμοδοτήσεις με τα θεριά
3. ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΟΚΥΠΤΟΥΜΕ ΣΕ ΜΠΑΖΟ ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΗ ( μπάζο είναι αυτό που δεν αρπάζω) …οι συνέπειες είναι τρομακτικές
4. Δεν αξίζει να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε ποτέ μια στραβογαμημένη( αυτό μου το έμαθες εσυ)

Αυτά τα λίγα και ανορθόγραφα…ελπίζω να δω σε αυτό το ποστ και τα υπόλοιπα μέλη της ιστορικής εποχής του μπάκουρος να γράψουν δυο κουβέντε τιμής ένεκεν…να ξαναβιώσουμε υπουργικές στιγμές…Γιατι είμαι σίγουρος πως όλοι κρυφοκαιότανε κανένας δεν σχολιάζει ποια .
ΤΟ ΜΠΑΚΟΥΡΟΣ ΥΠΗΡΞΕ ΣΧΟΛΕΙΟ ..ΚΑΙ ΠΟΛΟΙ ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ ΑΝΤΛΩΝΤΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΠΟ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΦΤΙΑΞΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΗΚΑΝ, ΠΑΝΤΑ ΟΜΩς ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΑ ΡΙΧΝΟΥΝ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΕΔΩ ΜΕΣΑ

ΥΠΟΥΡΓΕ ΜΟΥ ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ


Reply to this comment

N/A replied Anonymous

Wednesday 13 December 2006 (6:32:59 AM)


Με το άρθρο θα συμφωνήσω σε ορισμένα σημεία με τον συγγραφέα, αλλά κατά βάση και με τις δικές μου εμπειρίες, και σε δουλειές που βρέθηκα από ιδιωτικό τομέα και τώρα σε δημόσιο, οι γυναίκες όποτε ήταν περισσότερες πάντα μας κοιτάζαν σαν υπανθρώπους.
Βρε αδερφέ τι να τον κάνει τον υπαλληλάκο των 600/800/1000€? ενώ έξω υπάρχουν τόσα ραμολιμέντα και τζόβενα,για να μην δυσκολευτεί και να περνάει καλά στην ζωή της, αφού αυτός είναι ο αυτοσκοπός της και μονο.
Καμία δεν έδειχνε διάθεση για σχέση με έναν απλό ανθρωπάκι-άνδρα συνάδελφο, και κάθε Δευτέρα προτιμούσαν να αναλύουν ενδελεχώς -ίσως και για να ζηλέψουν οι συναδέλφισσες τους- αναλυτικά που τις είχαν πάει οι μπάμπαλοι γκόμενοι τους και πόσα φάγαν για πάρτη τους.
Όλο αυτόν τον καιρό εχώ σιχαθεί να ακούω τα ίδια σε εργασιακούς χώρους από τα διάφορα τσόκαρα, και να μου τα πρήζουν για τους πρώην τους, αν παχύναν ή όχι κλπ κλπ κλπ(μπλιάχ)
Από τότε ορκίστηκα να μην ασχολούμαι με τις ''συναδελφίσσες'', να κάνω το 8ωρο μου και ως εκεί, και χωρίς πολλά-πολλά. Ευτυχώς που στους εργασιακούς χώρους υπάρχει ιντερνετ, και μπορώ και ξεχνιέμαι εκεί από το να κάθομαι και να ακούω τις διάφορες βαθυστόχαστες γυναικείες αναλύσεις για σχέσεις, γάμους κλπ
Κορίτσια στην τελική αντί να πρήζετε τους άνδρες συναδέλφους σας μπορείτε να πηγαίνετε και στα τηλεοπτικά ο ΚΟΥΣ-ΚΟΥΣ, Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ, ο διπλανός σας δεν φταίει τίποτα.

Reply to this comment
    N/A replied mesieu figaro On Thursday 14 December 2006 At 6:25:56 AM

N/A replied Sam

Wednesday 28 February 2007 (2:41:10 PM)


Ρε φίλε...γιατί ΟΛΕΣ μα όλες οι αγάμητες που περιγράφεις είναι είτε χοντρές είτε άσχημες; Δεν σου έχει τύχει να συναντήσεις κούκλες που να είναι φίδια κολοβά και αγάμητες ή κακογαμημένες;

Μην τα ισοπεδώνουμε όλα...

Reply to this comment
    N/A replied UFO On Thursday 9 August 2007 At 11:54:16 AM

και αυτα τα μπαζα replied οτι να'ναι

Friday 16 March 2007 (12:24:57 AM)


και αυτα τα μπαζα, αγαμητες, γιαγιαδες και οτι αλλο κουνιεται και θελει να εκτονωθει στους ανδρες υπαλληλους πως αντιμετωπιζονται? γιατι δηλαδη να αλλαζει δουλεια ο καθενας επειδη οι αλλες ειναι κοπλεξικες?
στη σαπιλα απανταμε με σαπιλα

Reply to this comment

eisai maxitis replied george

Tuesday 8 May 2007 (3:49:14 PM)


mpravo kolite eisai maximos
ekanes oti xreiazete gia na gnoriseis th zoi apo oles tis mpantes kai mono kerdos tha sou einai ayto
filakia pola!

Reply to this comment



This website is powered by ASPslash Ver 1.3
All rights reserved © 2000 - 2014

Articles and graphics presented here are the property of mpakouros.com, unless otherwise stated. Reproducing our material in any form without our written permission will result in legal action.
Την ευθύνη για τα άρθα φέρουν οι συγγραφείς μιας και το μπακουρος δεν ελέγχει ή λογοκρίνει τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ.